Hoge ontslagvergoedingen
Waar voor het tijdperk van de Wet Werk en Zekerheid (ingevoerd in 2015) hoge ontslagvergoedingen niet ongebruikelijk waren, is dit sinds de invoering van genoemde wetgeving wel anders. De kantonrechtersformule is vervangen door de transitievergoeding, waarbij op basis van een vastgestelde berekening (afhankelijk van de hoogte van het salaris, leeftijd en de duur van het dienstverband) bedragen worden toegekend gemaximeerd op EUR 81.000,-. Daarnaast heeft de wetgever voor uitzonderingsgevallen de mogelijkheid van toekenning van een billijke vergoeding ingevoerd, het zogenoemde ‘muizengaatje’. Er bestaat voor een werknemer alleen recht op een dergelijk billijke vergoeding indien sprake is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten door de werkgever, hetwelk in de rechtspraak niet snel wordt toegekend.
Ontbinding arbeidsovereenkomst
In casu betrof het de creatief directeur (hierna: werknemer) van Talpa Media (hierna: Talpa), waar John de Mol de scepter zwaait. De werknemer was sinds 2011 in dienst bij Talpa. Toen Talpa in 2015 werd overgenomen door een Brits bedrijf, kreeg de medewerker middels een bonusregeling een potentiele (onder de voorwaarde dat de werknemer in dienst bleef) aanspraak op 3,8 miljoen euro, waarvan hij een bedrag van ruim EUR 900.000,- reeds medio 2015 kreeg uitgekeerd. Medio 2017 kreeg hij te horen dat hij niet goed functioneerde (zijn prestaties werden door John de Mol betiteld als ‘slappe hap’) en dat de tweede termijn van genoemde bonus daarom niet zou worden uitgekeerd. Kort daarop zette Talpa de werknemer op non-actief. Nadat de werknemer via de rechter betaling van de tweede termijn van de bonus en (in kort geding) terugkeer in zijn werkzaamheden afdwong, verzocht Talpa begin 2019 om ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens een verstoorde arbeidsverhouding. De werknemer verzocht om afwijzing en, in geval de ontbinding toch zou worden toegewezen, om een billijke vergoeding van 2 miljoen euro.
Billijke vergoeding
De rechter oordeelde dat sprake is van een verstoorde arbeidsverhouding, en de ontbinding van de arbeidsovereenkomst op die grond gerechtvaardigd is. De verstoring van de arbeidsverhouding is echter (mede) veroorzaakt door Talpa, waarbij zij ernstig verwijtbaar heeft gehandeld. Dit omdat zij de werknemer niet in de gelegenheid heeft gesteld zijn functioneren te verbeteren middels een verbetertraject, en hem nadien iedere kans heeft ontnomen om te rehabiliteren. De rechter (ECLI:NL:RBMNE:2019:1106) stelt vast dat de werknemer een kans zou hebben gehad van 50% om succesvol te rehabiliteren, en kent daarom de helft van de gevorderde billijke vergoeding toe.
Naast de transitievergoeding van EUR 39.972,- dient Talpa de werknemer daarom een bedrag van EUR 1.026.449,08 te betalen als billijke vergoeding voor haar verwijtbaar handelen.
Annette van der Weijden
Advocaat